تکه دکمهای عقبکشی یک مته چکشی بالا است که با دامن رتاک مشخص میشود. متفاوت با بیت دکمه استاندارد، هنگامی که مته گیر کرده یا مدفون است، بیت دکمه رتاک می تواند به برداشتن سریع بیت کمک کند، خطر گم شدن بیت را تا حد زیادی کاهش می دهد، در حالی که صافی گمانه و کارایی حذف سرباره را بهبود می بخشد.
اما چگونه می توان دکمه های رتاک مناسب را برای دریل ها انتخاب کرد؟
مرحله 1. تشکیل سنگ را بررسی کنید تا شکل دامن بیت را تعیین کنید. اگر سنگ شکسته، شل یا به راحتی فرو می ریزد، دکمه دامن Retrac باید اولین انتخاب باشد. اگر سنگ سخت - خیلی سخت است، بیت دکمه استاندارد باید انتخاب شود.
مرحله 2. شکل دندانه های کاربید تنگستن و طراحی صورت را تعیین کنید. دندان های بالستیک و کروی رایج ترین شکل دندان در بیت های دکمه ای هستند. سنگ های سخت مانند سنگ آهک، گرانیت، بازالت و کوارتزیت و تشکیل سنگ کامل برای دندان های کاربید تنگستن کروی مناسب است. برعکس، دندانهای بالستیک دارای مقاومت کم فشرده، خمش آسان و تغییر شکل هستند. در اینجا، برای سنگ نرم-سخت متوسط بهتر مناسب است.
مرحله 3. قطر بیت را بر اساس اندازه سوراخ تعیین کنید. ابتدا قطر اسمی بیت دکمه رتاک را با توجه به قطر گمانه طراحی شده تعیین کنید. سپس تنظیمات جزئی را بر اساس درجه تکه تکه شدن سنگ، ضخامت میله حفاری، ظرفیت دکل حفاری و شرایط حذف سرباره انجام دهید. استفاده از تکه های دکمه به راحتی قابل برگشت با قطرهای استاندارد صنعتی (45 میلی متر، 51 میلی متر، 64 میلی متر، 70 میلی متر، 76 میلی متر، 89 میلی متر، 102 میلی متر و غیره) را در اولویت قرار دهید.
مرحله 4. موضوع را تعیین کنید. تا زمانی که نخ مته سنگ، آداپتور ساق یا میله مته را تعیین کنیم، می توانیم رشته بیت ها را بشناسیم. اگر رزوه این سه جزء یکسان نباشد، باعث از بین رفتن گیربکس فشرده، گیر کردن بیت، شل شدن بیت یا از بین رفتن میله مته می شود. به طور کلی، هر چه قدرت مته سنگ بیشتر باشد، نخ بزرگتر و تکه های دکمه بزرگتر باشد.
مرحله 5. مواد بیت مهم است. مواد کاربید تنگستن با مواد دامن متفاوت است. هرچه مواد بهتر باشد، سخت تر می تواند سنگ را تحمل کند. مواد ارزان قیمت ممکن است راندمان حفاری را کاهش دهد.
